AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR APPLICAT nr. 52051/17 Sabri Alparslan ATEȘ / Türkiye și alți 2 solicitanți (vezi lista) Președintele Egidi Kūris, judecătorul Pauliine Koskelo, Frédéric Krenc, și Asistentul Directorului Departamentului Dorothee von Arnimeleriin KAT 28 din data alegerii sale în funcția de președinte al Comitetului European pentru Drepturile Omului (Divulgarea a doua), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a doua), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a doua), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a doua), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a treia), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a treia), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a treia), Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a treia), Șefulgarea a treilea Președintelui, Șeful Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Divulgarea a treilea), Șefulgarea a treilea Președintelui, Șeful Preșefului Preșefului Preșefului Preșefului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președului Președ
De asemenea, între 25 mai 2015 și 1 iunie 2015, mulți membri, inclusiv reclamantul, au părăsit sindicatul. 3. potrivit solicitantilor, după ce au părăsit sindicatul, ei și colegii lor au fost supuși presiunilor sindicatelor și patronilor. 2 iulie 2015 sabahı, printre care mulți muncitori din tura de dimineață a reclamanților, au cerut directorilor fabricii să le dea un final pozitiv presiunii la care au fost supuși de sindicat, să le elibereze birourile sindicatelor și să le îmbunătățească condițiile de lucru.
În iulie 2015, producția a fost oprită pentru o altă zi și cei care au ocupat fabrica au fost informați că nu vor fi concediați dacă vor continua să lucreze pe 6 iulie 2015. La 5 iulie 2015, poliția a evacuat din fabrică pe cei care au rămas fără a folosi forța. Din acest motiv, protestul a durat 3 zile și activitatea de producție a fost întreruptă din cauza lipsei de participare a lucrătorilor, inclusiv a reclamanților. Administrația fabricii a informat lucrătorii că fabrica va fi închisă din nou pe 6 iulie 2015. În aceeași zi, administrația, inclusiv a reclamanților, a interzis definitiv terminarea lucrătorilor din interiorul și în fața fabricii între 2 iulie și 5 iulie 2015.
În consecință, reclamanții au intentat o acțiune de reîncadrare la Curtea de Muncă și au cerut să se stabilească că au fost concediați din cauza activităților sindicale și că contractele de muncă au fost încheiate fără un motiv întemeiat. Curtea de Muncă a decis reîncadrarea reclamantelor, luând în considerare faptul că producția fabricii a fost oprită nu de către lucrători, ci direct prin decizia angajatorului. Cu toate acestea, Curtea de Muncă nu a găsit nicio dovadă că reclamanții au fost concediați din cauza activităților sindicale.
Pe o apelă a părților, Curtea de Muncă a anulat decizia Tribunalului de Muncă din 29 iunie 2016. Curtea de Muncă a decis că lucrătorii nu au fost justificați în funcție de momentul, durata și numărul mare de lucrători implicați în acțiune. Mai mult, a subliniat că libertatea de adunare și dreptul la grevă sunt recunoscute de convențiile internaționale aprobate de Anayasa și Turcia. Cu toate acestea, a fost evaluat că această libertate nu poate fi folosită în scopul de a dăuna activităților angajatorului. De asemenea, a fost stabilit că plângerile reclamantelor nu se bazează pe libertatea de muncă, ci pe libertatea sindicatelor din care s-au separat, deoarece reclamantul a subliniat în mod explicit că nu numai persoanele semnate de sindicatele respective au fost justificate de către lege, ci și persoanele din cadrul acestora. În cele din urmă, Curtea a subliniat că nu a fost posibil să se facă o declarație în justiție în legătură cu dreptul de muncă și a activităților angajatorilor care nu au fost justificate de lege.
Reclamanții susțin că drepturile lor de a se organiza și de a fi membri ai sindicatelor pe care le solicită nu au fost recunoscute în mod semnificativ și că au fost concediați pentru că au protestat împotriva presiunii exercitate asupra lor de către angajator în acest context. MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ 12.
În Hotărârea Curții din 14 decembrie 2021, Curtea a reiterat că greva, în calitate de cauză, este protejată numai de un sindicat și, în măsura în care este acceptată, este parte a activităților sindicale.Curtea a reiterat că greva, în mod exclusiv, este protejată de art. 11 din Convenție, dar nu de un sindicat, ci de membrii sindicatului în cauză sau de persoane care nu sunt membri, nu poate fi niciodată acceptată ca beneficiară de protecția prevăzută de art. 11 (în același loc, § 45).Curtea a constatat, în acest context, că, în conformitate cu practicile Comitetelor Europene pentru Drepturile Sociale, dacă greva nu este o formalitate excesivă sau o parte a activităților sindicale, dreptul de grevă nu este protejat de dreptul sindical sau de dreptul de a se organiza în conformitate cu art. 6 din Carta Europeană a Drepturilor Sociale sau de dreptul de a se organiza în conformitate cu art. 4 din Carta Europeană a Drepturilor Sociale (în comparație cu articolele 46-5 din Convenția).Curtea a constatat că, în cazul în care o persoană a fost trimisă în fața unui tribunal în locul de muncă sau în fața altor persoane, respectiv în fața unui tribunal din Belgia, a fost trimisă în fața unui tribunal pentru a depunește informații cu privire la motivele sale și a constatat că aceste persoane au o activitate în interesul sindical sau că nu au fost obligate să facă o astfel de grevă (în cazul în care nu a fost trimisă în fața unui tribunal, în fața unui tribunal, în fața unui tribunal, în fața unui tribunal sau în fața unui tribunal, în fața unui tribunal, în fața unui tribunal, în fața unui tribunal, în fața unui tribunal sau în fața unui tribunal în fața unui tribunal).
Prin urmare, prezenta cerere este compatibilă cu prevederile Contractului din punct de vedere de subiect și trebuie respinsă în conformitate cu articolele 35 §§ 3 (a) și 4 din Contract. Pe aceste temelii, Curtea, în unanimitate, a decis unificarea candidaților; a decis că candidații nu sunt admisibili. Hotărârea a fost întocmită în limba engleză; notificată în scris la 23 martie 2023. Dorothee von Arnim Egidijus Kūris Yazi Asistentul Directorului de Afaceri a Președintelui EK Lista de candidați: Sıra Bașvuru no. Bașvuru istoria Bașvuran istoria nașterii Bașvuran İkamet yeri Temsilci 52051/17 10.05.2017 Sabri Alslan ATE 22.03.1979 Kocaeli Meryem ASİȘ 52053/1705.2017 Hasan 10.05.1984 UZUN 5.05.1984 Kocaeli Meryem ASİȘ 52054/1705.1981 Kocaeli TÖZUN ASİȘ 10.05.1981 METIL METILKAT
Bașvuru no. 52051/17
Sabri Alparslan ATEȘ / Türkiye
ve diğer 2 bașvuru
(ekteki listeye bakınız)
Bașkan
Egidijus Kūris,
Hâkimler
Pauliine Koskelo,
Frédéric Krenc,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 28 Șubat 2023 tarihinde Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine, ekteki tabloda yer alan bașvuranlar tarafından (“bașvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, belirtilen tarihte yapılmıș bașvuruları;
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”), Sözleșme’nin 11. maddesi kapsamındaki șikâyetin bildirilmesi ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilmez olduğunun beyan edilmesi kararını;
ve tarafların beyanlarını dikkate alarak;
Gerçekleștirilen müzakereler sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvurular, bașvuranların kendi seçtikleri sendikada örgütlenme ve istedikleri sendikaya üye olma haklarının tanınmaması ve bu bağlamda ișverenin kendilerine uyguladığı baskıyı protesto etmelerinden dolayı ișten çıkarıldıkları ve ulusal mahkemelerin ișe iade ve tazminat taleplerini reddettikleri iddialarına ilișkindir.
2.
Bașvuranlar bir fabrikada ișçi olarak çalıșmakta ve Türk Metal İș Sendikası (“ișçi sendikası”) adındaki ișçi sendikasının üyesiydiler. 25 Mayıs 2015 ve 1 Haziran 2015 tarihleri arasında, bașvuranlar dahil birçok üye sendikadan ayrılmıștır.
3.
Bașvuranlara göre, sendikadan ayrıldıktan sonra kendileri ve iș arkadașları sendika ve ișverenlerinin baskısına maruz kaldılar. 2 Temmuz 2015 sabahı, aralarında bașvuranların da bulunduğu sabah vardiyasında çalıșan birçok ișçi, fabrika yöneticilerinden sendika tarafından maruz bırakıldıkları baskıya bir son verilmesini, sendika ofislerinin kapatılmasını ve çalıșma koșullarının iyileștirilmesini talep ettiler. Yönetimden olumlu bir cevabın gelmemesi üzerine, ișçiler iș bırakma kararı aldı ve fabrikayı ișgal ederek taleplerinin yerine getirilmesini beklediler.
4.
Ertesi gün fabrika yönetimi, fabrikayı ișgal eden ișçilere, fabrikayı terk etmemeleri halinde ișten çıkarılacaklarını söylemiștir. 3 Temmuz 2015 tarihinde yönetim, bașvuranlar Hasan Uzun ve Murat Tıngöz’e ișten çıkarma bildirimlerini göndermiștir. Ayrıca, fabrikayı ișgal eden diğer iș arkadașları da ișten çıkarılmıș ve onlara üretimin bir gün süreyle askıya alınmasına karar verildiği söylenmiștir.
5.
4 Temmuz 2015 tarihinde üretim bir gün için daha durdurulmuș ve fabrikayı ișgal edenlere 6 Temmuz 2015 tarihinde ișe devam etmeleri halinde ișten çıkarılmayacakları bildirilmiștir. 5 Temmuz 2015 tarihinde polis güç kullanmadan kalanları fabrikadan tahliye etmiștir. Bu sebeple eylem 3 gün boyunca devam etmiș ve bașvuranlar dahil olmak üzere ișçilerin ișe gelmemelerinden ötürü üretim faaliyeti sekteye uğramıștır. Fabrika yönetimi ișçilere fabrikanın 6 Temmuz 2015 tarihinde yeniden kapatılacağını bildirmiștir. O gün yönetim, bașvuranlar da dahil, 2 Temmuz ile 5 Temmuz 2015 tarihleri arasında fabrika içinde ve önünde bulunan ișçilerin ișine kesin olarak son vermiștir.
6.
Sabri Ateș’in ișten çıkarılma gerekçeleri hakkında, ișveren genel olarak bașvuranın ișçileri eylemlerine devam etmeleri konusunda teșvik ve tahrik ettiğini, șirketin itibarını zedeleyen sloganlar attığını ve șirketin gösterdiği tüm çabalar ve uyarılara rağmen eylemlerine devam ettiğini ileri sürmüștür. Diğer iki bașvuran hakkında, ișveren, ișbașı yapmaları ve dahil oldukları yasa dıșı eylemi sona erdirmeleri için yapılan yazılı ve sözlü uyarılara rağmen ișe dönmediklerini ve yasa dıșı eylemlerine devam ettiklerini ileri sürmüștür.
7.
Bunun üzerine bașvuranlar iș mahkemesi nezdinde ișe iade davası açmıșlar ayrıca sendikal faaliyetleri yüzünden ișlerine son verildiğinin ve iș sözleșmelerinin haklı bir gerekçe olmaksızın sona erdirildiğinin tespit edilmesini talep etmișlerdir. İș mahkemesi, fabrikanın üretiminin ișçiler tarafından değil doğrudan ișverenin kararıyla durdurulduğunu dikkate alarak bașvuranların ișe iadesine hükmetmiștir. Bununla birlikte, iș mahkemesi, bașvuranların sendikal faaliyetleri sebebiyle ișten çıkarıldıklarına dair herhangi bir bulgu tespit etmemiștir.
8.
Tarafların temyiz bașvurusu üzerine, Yargıtay 29 Haziran 2016 tarihinde iș mahkemesinin kararını bozmuștur. İș mahkemesi, ișçilerin söz konusu eyleminin zamanı, süresi ve eyleme katılan çok sayıda ișçinin olmasını göz önünde bulundurulduğunda orantılı olmadığına hükmetmiștir. Dahası, toplanma özgürlüğü ve grev hakkının Anayasa ve Türkiye’nin onayladığı uluslararası anlașmalar tarafından tanındığını vurgulamıștır. Bununla birlikte, bu özgürlüğün ișverenin faaliyetlerine zarar verme amacıyla kullanılamayacağını değerlendirmiștir. Ayrıca, bașvuranların eylemlerinin ișverene karșı değil ayrıldıkları sendikaya karșı olduğunu, çünkü bașvuranların bu sendika tarafından imzalanan toplu sözleșmeye karșı çıktıklarını vurgulamıștır. Son olarak, toplu iș sözleșmesinin yürürlükte olduğu ve söz konusu sendikanın sendika faaliyetlerini yürütme yetkisinin bulunduğu bir iș yerinde, sendika temsilcilerinin dıșlanarak diğer temsilcilerin tanınması gibi taleplerin mümkün olmadığından bahsetmiștir. Tüzel kișiliği olmayan ve hukuki bir dayanağı bulunmayan bir grubun temsilcilerinin ișveren tarafından ișçilerin temsilcisi olarak tanınması mümkün değildi.
9
.
Dava dosyasındaki belgelerden anlașılacağı üzere, bașvuranlar yerel mahkemeler nezdinde yalnızca örgütlenme özgürlüğü haklarının ihlal edildiği iddiası ile șikâyette bulunmușlardır.
10.
23 Kasım 2016 tarihinde Anayasa Mahkemesi, bașvuranların adil yargılanma ve örgütlenme özgürlüğü haklarının ve ayrımcılık yasağının ihlal edildiği iddiasıyla yaptıkları bireysel bașvurularını açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle reddetmiștir.
11.
Bașvuranlar, Sözleșme’nin 11. maddesine dayanarak, örgütlenme ve barıșçıl toplanma özgürlüğü haklarının ihlal edilmesinden șikâyette bulunmușlardır. Bașvuranlar, örgütlenme ve istedikleri sendikaya üye olma haklarının anlamlı bir șekilde tanınmamasını ve bu bağlamda ișverenin kendilerine uyguladığı baskıyı protesto ettikleri için ișten çıkarıldıklarını iddia etmektedirler.
12.
Mahkeme, bașvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, bunları tek bir kararda birlikte incelemeyi uygun görmektedir.
13.
Bașvuranlar, istedikleri sendikaya üye olma ve örgütlenme haklarının anlamlı bir șekilde tanınmamasını protesto ettikleri için ve bu bağlamda ișverenin kendilerine uyguladığı baskıya karșı çıktıkları için ișten çıkarıldıkları iddiasıyla, Sözleșme’nin 11. maddesi anlamında örgütlenme özgürlüğü ve barıșçıl toplanma özgürlüğü haklarının ihlal edildiğinden șikayetçi olmușlardır. Mahkeme, bașvuran tarafından Mahkeme nezdinde öne sürülen șikayetlerin, yalnızca bașvuranın örgütlenme özgürlüğü hakkı kapsamında incelenmesi gerektiği kanısındadır (bk. yukarıda 9. paragraf).
14.
Yerel mahkemelerin ortaya koyduğu olaylardan anlașıldığı üzere, bașvuranlar bir grev sebebiyle ișten çıkarılmıșlardır. Mahkeme,
Barıș ve Diğerleri / Türkiye
(no. 66828/16, 14 Aralık 2021) kararında, grevin, ilke olarak, yalnızca bir sendika tarafından bașlatıldığı ve sendikal faaliyetlerin bir parçası olarak kabul edildiği sürece, Sözleșme’nin 11. maddesi tarafından korunduğu tespitlerini yinelemektedir. Mahkeme, bir sendika tarafından değil de söz konusu sendikanın üyeleri, ya da üye olmayanlar, tarafından yaptırılan bir grevin Sözleșme’nin 11. maddesinin öngördüğü korumadan yararlanabileceğini hiçbir zaman kabul etmemiștir (aynı yerde, § 45). Mahkeme, bu bağlamda, Avrupa Sosyal Haklar Komitesinin uygulamalarına göre, sendika kurmanın așırı formaliteye tabi olmaması koșuluyla, grev hakkının sendikalara bırakılmasının Avrupa Sosyal Șartı’nın 6 § 4 maddesi ile uyumlu olduğunu da kaydeder (ayrıca karșılaștırın, aynı yerde § 46).
15.
Mahkeme, dava dosyasındaki belge ve bilgilere dayanarak, mevcut davada bașvuranların, eylemlerinden önce ayrıldıkları, bir sendika tarafından organize edilen bir gösteriye katılmaları veya sendikanın faaliyetleri bağlamında mesleki haklarını talep etmeleri sebebiyle ișten çıkarılmadıklarını gözlemlemektedir. Ayrıca, elindeki belgelere dayanarak, Mahkeme bașvuranların belirli bir sendikadan ayrıldıkları veya belirli bir sendikaya üye olmamaya karar verdikleri veya bu bağlamda ișverenin kendilerine uyguladığı herhangi bir baskıdan dolayı da ișten çıkarılmadıklarını tespit etmektedir. Dolayısıyla bașvuranlar Sözleșme’nin 11. maddesi tarafından korunan sendikalar kurma ve sendikalara üye olma haklarına dayanamazlar (ayrıca karșılaștırın, yukarıda anılan,
Barıș ve Diğerleri / Türkiye
,
§§ 53-54).
16.
Dolayısıyla, mevcut bașvuru konu bakımından Sözleșme hükümleri ile bağdașmamaktadır ve Sözleșme’nin 35 §§ 3 (a) ve 4 maddeleri uyarınca reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvuruların
birleștirilmesine
;
Bașvuruların kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce olarak tanzim edilmiș olup; 23 Mart 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Egidijus Kūris
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
Bașvuruların listesi:
Sıra
Bașvuru no.
Bașvuru tarihi
Bașvuran
Doğum tarihi
İkamet yeri
Temsilci
52051/17
10.05.2017
Sabri Alparslan ATEȘ
22.03.1979
Kocaeli
Meryem ASIL
52053/17
10.05.2017
Hasan UZUN
5.05.1984
Kocaeli
Meryem ASIL
52054/17
10.05.2017
Murat TINGÖZ
10.10.1981
Kocaeli
Meryem ASIL