AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA KARAR BIRVUUR No. 46183/12 Hasan Ulaș EKELİK și alții/TÜRKİYE (în greșeală, lista de locuințe reale) Președintele Egidijus Kūris Hâkimler Pauliine Koskelo, Frédéric Krenc, și Directorul Adjunct al Departamentului de Afaceri Dorothee von Arnimin au fost angajați la 28 februarie 2023 după ce a fost anunțată data înființării Comitetului European pentru Drepturile Omului (în greșeală, 28 februarie 2023), după ce a fost anunțată data înființării Comitetului European pentru Drepturile Omului (în greșeală, 28 februarie 2023), proprietarii tablourilor cu numele și informațiile referitoare la aceste teme (akasaklarlarlar), 23 mai 2012 proprietarii tablourilor cu numele și informațiile referitoare la aceste teme (akaslarlar), 23 mai 2012 proprietarii tablourilor cu numele și informațiile referitoare la aceste teme (akaslar), 23 mai 2012 proprietarii tablourilor cu numele și informațiile referitoare la aceste teme (akaslar), ale că au fost anunțate de Republica Turciați, în greșe, în greșeală, că au fost reținuite de către Șeful Departamentul de Drepturi Omene și că au fost reținuite de către Șeffectorii și că nu au fost încă înțelese de către compania de afaceri Kürdă (în greșcoale, KÜRİKİKİS, în greșeșeșeală, în greșeșeșeșeșeșeșeș, în greșeșeș, în greșeș, în greș, în greș) și reprezentanța, în legătură cu o persoană (în greș.
Pe 11 februarie 2011, sindicatul a semnat un contract de muncă cu compania pe doi ani. În aceeași zi, candidații au protestat împotriva termenilor contractului, protestând în fața clădirii companiei, au împiedicat munca altor lucrători și au distribuit broșuri care îi invitau să participe la grevă. Producția companiei a scăzut cu jumătate în acea zi.
6 și 7.Tribunelele de afaceri au declarat că comportamentul angajaților nu a împiedicat munca colegilor lor și nu a cauzat un prejudiciu grav angajatorului.În consecință, instanțele au hotărât ca fiecăruia să primească o indemnizație echivalentă cu un an pentru concedierea nedreptățită, indiferent dacă angajatorul a angajat sau nu lucrătorii și dacă lucrătorii au fost sau nu reînlocuiți.Tribunelele au decis, de asemenea, că angajatorul trebuie să plătească o indemnizație echivalentă la fiecare 4 luni pentru că nu a fost angajat.Trimul a decis că angajatorul a fost concediat.Trimul a decis că, în diferite date, instanțele au decis că salariile angajaților să fie înregistrate la un nivel diferit.
Curtea Supremă a decis că din dosar s-a constatat că reclamanții, care s-au identificat ca Comitetul Ontex de Muncă, au fost în dezacord cu conducerea sindicatului la care aparțin în timpul negocierilor de contract de muncă public, au fost în dezacord cu conducerea sindicatului în care sunt membri în timpul negocierilor de contract de muncă public, au fost dezacordate în ziua semnării contractului public, au îmbrăcați cu pantofi la intrarea în șantier și au distribuit broșuri angajaților care au intrat, le-au spus că sindicatul nu îi ascultă, iar angajaților le-au spus să nu vină la muncă duminică, că acțiunile ilegale ale clienților în cadrul grevei au fost determinate de deciziile care au afectat munca și au violat mediul de lucru, că au fost în mod neconformist în timpul negocierilor, că au fost dezacordate în timpul tratatului de muncă, că motivele pentru care nu au fost aplicate metodele menționate la art. 4857 din tratat, că nu au fost aplicate în data semnării contractului public, că nu au fost înregistrate în data de 25 decembrie, că nu au fost înregistrate în data de 28 decembrie, că nu au fost înregistrate în data de 45 decembrie, iar în data de 1 decembrie 2012 nu au fost înregistrate în data de 45 decembrie, dar a fost constatată că acțiunile lor au început în perioada de lucru, dar nu au fost încheiate în data de decembrie, dar nu au fost încheiate în data de decembrie, dar nu au fost încheiate în cursul perioada de decembrie, dar nu au fost încheiate în cursul anului de decembrie, dar nu au fost încheiate în curs de decembrie, dar nu au fost încheiate în cursul anului de decembrie, dar nu au fost încheiate în cursul de decembrie, dar nu au fost încheiate în cursul de decembrie, dar nu au început să se încheiat.
Reclamanții invocă articolele 1 și 11. ale Convenției, reclamând încălcarea drepturilor sindicale ale oleiilor și a olgunilor (în cazul în care nu numai persoanele care nu au dreptul la drept de proprietate sau de a participa la greve, ci și organizațiile care nu au dreptul la drept de proprietate sau de a participa la greve, precum se prevede în Regulamentul Curții [BD], nr. 37685/10 și nr. 22768/12, § 126, 20 martie 2018), reclamantul va fi folosit de Curtea pentru a efectua o cerere de angajare și despăgubire a instanțelor.
În acest context, Curtea constată, în mod similar, că, în conformitate cu jurisprudența Comitetului European pentru Drepturile Sociale, a renunța la dreptul de grevă pentru sindicate este conformă cu art. 6 alineatul (4) din Carta Socială Europeană, cu condiția ca constituirea sindicatului să nu fie tratată cu formalități excesive (a se vedea ibid. § 46).Curtea, pe baza documentelor din dosar, a stabilit că reclamanții nu au fost concediați pentru că au participat la o demonstrație organizată de sindicate sau au revendicat drepturile lor profesionale în cadrul activităților sindicale.Cele mai mari solicitanți nu fac parte din grupurile sindicale, cu condiția ca constituirea lor să nu fie tratată cu formalități excesive.Așadar, în temeiul articolului 6 alineatul (1) din Carta Socială Europeană, reclamanții trebuie să fie concediați pentru că au participat la o demonstrație organizată de sindicate sau au revendicat drepturile lor profesionale în cadrul activităților sindicale.Aceste solicitanți nu fac parte din grupurile sindicale.Așadar, în temeiul articolului 5 din Convenția Internațională a Drepturilor Sociale Europene, Conventia nr. 11 din 1975 privind Constituția, Conventia Internațională a Drepturilor Sociale, se încadă pe baza materialelor din această cauză.Conventia nu este respinscrediată în temeiul articolului 1 din Convenția Internațională a Convenției Internaționale a Drepturilor Sociale (Conventia nr. 1 din 1983), iar în temeiul articolului 3 din Convenția Internațională a Constituției Internaționale a Drepturilor Sociale, nu se recunoaște în temeiul articolului nr. 2 din Convenției Internaționale a Convenției Internaționale a Drepturilor Sociale (Conventiei Turce, nr. 1 din 1978), iar în temeiul articolului nr. 2 din Convenția Internațională a Convenției Internaționale a Drepturilor Turcionale a Drepturilor Sociale, nu se recunoaște în temeiul articolului nr.
Emrah KAYA 1980 Türk İstanbul 7. Gamze KAYHAN 1989 Türk İstanbul 8. İbrahim OK 1989 Türk İstanbul 9. Mustafa SAYIM 1980 Türk İstanbul 10. Duray TEZEREN 1977 Türk İstanbul 11. Adil ÜNLÜTÜRK 1979 Türk İstanbul 12. Muhammet YILMAZ 1977 Türk İstanbul
Bașvuru No. 46183/12
Hasan Ulaș EKELİK ve diğerleri/TÜRKİYE
(bk. ekte yer alan liste)
Bașkan
Egidijus Kūris
Hâkimler
Pauliine Koskelo,
Frédéric Krenc,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 28 Șubat 2023 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Ekte yer alan tabloda isim ve bilgileri bulunan bașvuranların (“bașvuranlar”), 23 Mayıs 2012 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca Mahkemeye yapmıș oldukları bașvuruyu,
Bașvurunun, Türkiye temsilcisi olan, Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin ardından, așağıdaki kararı vermiștir:
Mevcut bașvuru, bașvuranların çalıșma koșulları hakkında toplu eylemde bulunmaları nedeniyle, ișten çıkarılmaları ve ișe iade ve tazminat taleplerinin ulusal mahkemeler tarafından reddedilmesiyle ilgilidir.
Bașvuranlar, Ontex șirketinin çalıșanlarıdır ve söz konusu șirkette yetkili sendika olan ve bu nedenle ișverenle toplu olarak müzakereler yürütmek için önceliğe sahip olan Selüloz-İș sendikasının üyeleridir.
Sendika, 11 Șubat 2011 tarihinde, șirket ile iki yıllık bir toplu iș sözleșmesi imzalamıștır. Aynı gün, bașvuranlar, anlașma șartlarını protesto etmek amacıyla șirket binasının önünde gösteri yapmıșlar, diğer ișçilerin çalıșmalarını engellemișler ve onları greve katılmaya davet eden broșür dağıtmıșlardır. Șirketin üretimi o gün yarı yarıya azalmıștır.
Șirket, 17 Șubat 2011 tarihinde, bașvuranların toplu iș sözleșmesinin imzalandığı sendikanın üyesi olduklarını vurgulayarak, bașvuranların iș sözleșmelerini ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranıș (4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinin 2. fıkrası gereğince) ve kanun dıșı bir greve katılmaları nedeniyle (2822 sayılı Kanun’un 45. maddesi gereğince) noter aracılığı ile feshetmiștir.
Bașvuranlar, 25 Șubat 2011 tarihinde, İș Mahkemesi önünde ișe iade ve tazminat davası açmıșlardır.
Bakırköy 6. İș Mahkemesi, 13 Temmuz 2011 tarihinde ve Bakırköy 7. İș Mahkemesi, 12 Ekim 2011 tarihinde, çalıșanların sendikal faaliyetleri nedeniyle ișten çıkarıldıkları kanaatine vararak, ișten çıkarılan ișçiler lehine karar vermișlerdir. 6 ve 7. İș Mahkemeleri, çalıșanların davranıșlarının iș arkadașlarının çalıșmasını engellemediğini ve ișverene ciddi bir zarara yol açmadığını belirtmișlerdir. Sonuç olarak, mahkemeler ișverenin ișçileri ișe iade etmesine ve ișçilerin ișe iade edilip edilmemesine bakılmaksızın haksız yere ișten çıkarma nedeniyle her birine bir yıllık maașlarına eșdeğer bir tazminat ödemesine karar vermișlerdir. Mahkemeler ayrıca, ișverenin çalıșanların ișsiz kaldıkları süre için her birine 4 aylık maaș tutarında ödeme yapmasına hükmetmișlerdir.
İșveren, temyiz bașvurusunda bulunmuștur. Yargıtay, farklı tarihlerde iș mahkemelerinin kararlarını bozmuștur.
Yargıtay, dosyadan, kendilerini “Ontex İșyeri Komitesi” olarak tanımlayan bașvuranların, toplu iș sözleșmesi görüșmeleri sırasında üyesi oldukları sendikanın yönetimiyle anlașmazlık içinde olduklarını, toplu sözleșmenin imzalandığı gün, ișyerinin girișinde bulunduklarını ve içeri giren çalıșanlara broșür dağıttıklarını, onlara sendikanın kendilerini dinlemediğini belirttiklerini yine çalıșanlara Pazar günleri ișe gelmemelerini söylediklerinin tespit edildiğini, müștekilerin kanun dıșı grev kapsamındaki eylemlerinin ișin aksamasına yol açan ve çalıșma ortamında barıșı ihlal eden ahlak ve iyiniyet kuralları ile bağdașmayan davranıș teșkil ettiği gerekçesiyle sözleșmeleri feshetmek için ișverenin, 4857 sayılı Kanun’un 25/II. maddesine ve 2822 sayılı Kanun’un 45. maddesinin 1. fıkrasına dayandığının anlașıldığını tespit etmiștir.
Yargıtay, sendika idaresi ile anlașmazlık içinde olan bașvuranların, ișyerindeki çalıșma sürecini aksatacak șekilde hareket etmiș olmalarının ve iș arkadașlarını çalıșmamaya teșvik etmiș olmalarının sözleșmenin feshi için geçerli bir sebep olușturduğu kanısına vararak davaların reddine karar vermiștir. Ancak Yargıtay, ișverenin toplu iș sözleșmesinin 70. maddesinde öngörülen usulü izlememesinin ve disiplin kurulu kararına bașvurmamıș olmasının ișten çıkarmayı haksız hale getirdiğini, ancak bunun feshin geçerli sebeplerinin bulunmadığı anlamına gelmediğini kaydetmiștir. Nihai kararlar, bașvuranlara Ocak ve Șubat 2012 tarihinde tebliğ edilmiștir.
Bașvuranlar, Sözleșme’nin 1 ve 11. maddelerini ileri sürerek, sendikal haklarının ihlal edilmesinden șikâyet etmektedirler.
Bașvuranlar, greve katıldıkları için ișten çıkartılmaları ve mahkemelerin ișe iade ve tazminat taleplerini reddetmeleri nedeniyle sendikal haklarının ihlal edildiğinden șikâyet etmektedirler. Bașvuranlar, Sözleșme’nin 1 ve 11. maddelerini ileri sürmektedirler. Olay ve olguların hukuki nitelendirmesi konusunda takdir yetkisine sahip olan Mahkeme (
Radomilja ve diğerleri/Hırvatistan
[BD], no. 37685/10 ve 22768/12, § 126, 20 Mart 2018), șikâyeti sadece Sözleșme’nin 11. maddesi açısından inceleyecektir.
Hükümet, Mahkemeden özellikle, söz konusu bașvuruların Sözleșme hükümleriyle
konu yönünden (ratione materiae)
bağdașmadıkları gerekçesiyle kabul edilemez olduğuna karar vermesini talep etmektedir.
Sendika tarafından düzenlenen bir eylem haricinde, bireysel olarak çalıșanlar tarafından grev hakkının kullanılması konusundaki genel ilkeler
Barıș ve diğerleri/Türkiye
((k.k.), no. 66828/16, §§ 44
ve devamı (et seq.)
, 14 Aralık 2021) kararında açıklanmıștır.
Mahkeme, yukarıda belirtilen davada, grevin, kural olarak, yalnızca sendikal örgütler tarafından bașlatıldığı ve fiilen - yalnızca varsayıldığında değil - sendikal faaliyetin bir parçası olduğu ölçüde Sözleșme’nin 11. maddesi tarafından korunduğunu kaydetmiștir. Mahkeme hiçbir zaman, bir sendika tarafından değil de üyeleri veya üye olmayanlar tarafından bașlatılan bir grevin, Sözleșme’nin 11. maddesi kapsamındaki korumadan yararlanma hakkına sahip olduğunu kabul etmemiștir (
ibid.
45.). Mahkeme, bu bağlamda, benzer șekilde, Avrupa Sosyal Haklar Komitesinin içtihadına göre, grev hakkını sendikalara bırakmanın, sendikanın olușumu așırı formalitelere tabi tutulmadığı sürece, Avrupa Sosyal Șartı’nın 6. maddesinin 4. fıkrasına uygun olduğunu tespit etmektedir (bk.
ibid.
Mahkeme, dosyadaki belgelere dayanarak, bașvuranların sendikaları tarafından düzenlenen bir gösteriye katılmıș olmaları veya sendikanın faaliyetleri çerçevesinde mesleki haklarını talep etmiș olmaları sebebiyle ișten çıkartılmadıklarını kaydetmektedir. Bașvuranların toplu eylemi sendikal bir faaliyetin parçası değildir. Dolayısıyla bașvuranlar, Sözleșme’nin 11. maddesine dayanarak sendikal haklar talebinde bulunamazlar (yukarıda anılan
Barıș ve diğerleri
, §§
44
ve devamı
(
et seq.
)).
Sonuç olarak, bașvuranların Sözleșme’nin 11. maddesi bağlamındaki șikâyeti, Sözleșme hükümleriyle
konu yönünden
(
ratione materiae
) bağdașmamaktadır ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca reddedilmesi gerekmektedir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, 23 Mart 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Egidijus Kūris
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
Bașvuranların Listesi:
(Bașvuru No. 46183/12)
No.
Ad SOYAD
Doğum Yılı
Uyruğu
İkamet Yeri
1.
Hasan Ulaș EKELİK
1979
Türk
İstanbul
2.
Niyazi ASLAN
1978
Türk
İstanbul
3.
Mustafa BOZKURT
1981
Türk
İstanbul
4.
Muammer GAYGISIZ
1975
Türk
İstanbul
5.
Ali GÖZÜTOK
1983
Türk
İstanbul
6.
Emrah KAYA
1980
Türk
İstanbul
7.
Gamze KAYHAN
1989
Türk
İstanbul
8.
İbrahim OK
1989
Türk
İstanbul
9.
Mustafa SAYIM
1980
Türk
İstanbul
10.
Duray TEZEREN
1977
Türk
İstanbul
11.
Adil ÜNLÜTÜRK
1979
Türk
İstanbul
12.
Muhammet YILMAZ
1977
Türk
İstanbul